Mostrando entradas con la etiqueta Lingua Galega. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lingua Galega. Mostrar todas las entradas

jueves, 21 de noviembre de 2013

Joel, Helí, Sergio e Ángel descubrindo a música galega desde Cacabelos.


Elexín esta canción porque a música rock/punk é a que máis me gusta e con esa canción represéntase o rock do noso país na súa historia como o seu nome indica.
Ruxe Ruxe é un grupo de música galega formado en Aríns (Santiago de Compostela) en 1996. A súa música é rock combinada con sons tradicionais galegos, empregando ás veces intrumentos como a gaita e o saxofón, e sempre con actitude punk. As súas letras son en galego e de tématica moi variada nas que predominan os extos costumistas, os de carácter social e o realismo máxico.

Os membros: Bateria: Alex Sevilla. Gaita: Xaco Barona. Baixo: Carlos Freire. Voz e guitarra: Vituco Neira. Guitarra: Miguel Duarte. Saxofón: Xoan Pericán

Joel Álvarez


Gústame este grupo por varios motivos: teñen un gran sentido do humor e fan cancións sinxelas pero gustan. A canción ten un ritmo lento pero é bonita, faite rir e pasar un bo momento.
Fai referencia ao ''ghuapo'' que pensa que é un home e o bo que ''supostamente'' está. Tamén di que vai ter a rapaza que lle dea a gana porque podería ter calquera.
Xémero: Grastropunk

Os membros de Terbutalina son: Migui: Voz principal e guitarra. Mon: guitarra e voces. Sam: Baixo e voces Brais: Teclado e voces. Carlos: Batería.
Esta canción pertece ao primeiro disco ''Broncodilatador'' lanzado en setembro de 2011.

Helí Potes



Gustoume esta canción porque o grupo era e cantaba en galego. A letra do tema tamén está ben e a portada do cd é orixinal. Este disco é dos primeiros que sacou Ataque Escampe.

Ángel Garnelo



Elixín esta canción porque é un poema moi expresivo. nel a escritora Rosalía de Castro conta como é a sua vida e as angustias que sofre ao vivila, como por exemplo a morte do seu home. É un poema moi triste pero á vez moi bonito. Gustoume, porque expresa como se sinte ante as desgrazas.

Sergio Álvarez

domingo, 5 de mayo de 2013

FESTA DOS MAIOS

O primeiro domingo de maio celébrase en Ourense, así como en outros pobos e vilas de Galicia, a FESTA DOS MAIOS.
É unha festa moi antigua. Contounos o profe que era unha festa que xa había na Prehistoria, no Neolítico, cando o home lle agradecía a natureza que despois do frío e da neve, a terra volvera a verdecer, a que as árbores agromaran de novo, e empezara outra vez o ciclo.
O que máis me gusta a mín, non son as esculturas florais, senon as coplas.... esas poesías que se meten con todo o que pasa tanto na cidade, como en toda Galicia e incluso España.

Exemplo:
Xa nos vén de antiga                          
ata a emigración
que agora lle chaman
"ser explorador"



Alicia








Ver maios en un mapa más grande

sábado, 20 de abril de 2013

FERVENZA


Muy cerca de mi pueblo hay una cascada (fervenza, en galego) que siempre, desde que yo recuerdo, llevaba muy poca agua.

Pero estos días, después de lo mucho que llovió, está muy bonita.
Dice mi tío que había años que no llevaba tanta agua, que es por lo mucho que llovió. Dice que en gallego hay más de cien palabras para nombrar a la lluvia, y que este año llovió en todas ellas.
Aquí os dejo el sonido que produce

Alicia






Ver fervenza en un mapa más grande

miércoles, 10 de abril de 2013

ARTESANO

Se llama Aba (la verdad es que no sé si con "b" o con "v"). Habla muy mal el español, sólo lleva un año en Ourense. Todas las tardes se coloca en el mismo lugar en la calle del Paseo. Llega con sus figuras y sus troncos de madera y se sienta en el banco de piedra que hay delante de Zara.
Yo, cuando mi hermana y mi madre "van de tiendas", me siento en el mismo banco y lo veo trabajar. ¡Es impresionante! Coge el tronco y con una especie de hacha va labrándolo hasta que empieza a tener la forma del animal que quiere hacer (elefantes, jirafas, gacelas...), después coge un cuchillo "rarísimo" y lo talla con delicadeza hasta que lo acaba...
Mi madre ya le compró dos figuras, un elefante y una máscara... las tengo en mi habitación.
Un día le pregunté a mi madre por que vino a España desde su país, y me dijo que porque no tenía trabajo... No lo entiendo, esto que hace aquí tampoco es un trabajo, ¿o sí?




grabación hecha por Adrián




Ver mapa más grande

sábado, 6 de abril de 2013

PELIQUEIROS DE LAZA

Este sonido corresponde a los cencerros que los Peliqueiros llevan colgados al cinto en el famoso y ancestral "Entroido de Laza", población de Ourense, encuadrada en el famoso "Triángulo máxico do Entroido".
El Peliqueiro es el personaje más importante y famoso del Entroido. Podemos decir que es el juez, el encargado de hacer que todo funcione esos días. Recorren el pueblo a la carrera imponiendo su ley con un pequeño látigo que llevan en la mano.
El traje de Peliqueiro es un traje muy caro y tradicional, hecho a mano. No se sabe muy bien de donde procede este personaje, aunque se cree que puede ser una imagen burlesca de los recaudadores de impuestos del siglo XVII.
Yo ya tengo mi traje, y salgo el "Día dos nenos". Es tradición en mi familia. Dice mi padre que el salió la primera vez con su abuelo... mi abuelo también es peliqueiro, y mi padre y ahora yo... En Laza no puede ser de otro modo.
Por cierto, estáis todos invitados a este Entroido... os espero
Iván






Ver mapa más grande